تجربه من
ماه هفتم بارداری بود که موقع پیاده شدن از ماشین، پام پیچ خورد و روی زانوهام افتادم.
همون لحظه اولین فکری که به ذهنم رسید این بود:
«نکنه به نینیم آسیب رسیده باشه؟»
خوشبختانه شکمم به زمین نخورد، ولی از شدت استرس همون روز با پزشکم تماس گرفتم. بعد از معاینه و شنیدن ضربان قلب نینی، خیالم راحت شد.
اون روز فهمیدم حتی اگر بعد از زمین خوردن احساس خوبی داشته باشیم، باز هم بهتره موضوع رو با پزشکمون در میون بذاریم.
نظر ماما
بدن مادر و مایع آمنیوتیک تا حد زیادی از جنین محافظت میکنند، بنابراین هر زمین خوردنی به معنی آسیب دیدن جنین نیست.
با این حال، اگر بعد از زمین خوردن هر کدام از این علائم را داشتید، بهتر است هرچه زودتر با پزشک یا بیمارستان تماس بگیرید:
- درد شدید یا مداوم شکم
- خونریزی یا خروج مایع از واژن
- کاهش حرکت جنین (بعد از زمانی که حرکات جنین را بهطور منظم احساس میکنید)
- انقباضات منظم یا شدید
- ضربه مستقیم به شکم
حتی اگر هیچ علامتی نداشتید، در صورت زمین خوردن بهویژه در نیمه دوم بارداری، بهتر است پزشکتان را در جریان بگذارید تا در صورت نیاز شما را معاینه کند.
نکته مامانانه
از وقتی شکمم بزرگتر شد، کفشهای لژدار و دمپاییهای لیز رو کنار گذاشتم. شاید ساده به نظر برسه، ولی یه کفش راحت و بدون لغزش میتونه جلوی خیلی از زمین خوردنها رو بگیره.
باور اشتباه
«اگر بعد از زمین خوردن درد نداشته باشم، حتماً همه چیز خوبه و نیازی نیست به پزشک خبر بدم.»
نه همیشه. بعضی وقتها ممکنه علائم بلافاصله ظاهر نشن. به همین خاطر بهتره بعد از زمین خوردن، مخصوصاً در ماههای آخر بارداری، پزشک یا ماما رو در جریان بذارید تا اگر نیاز بود، بررسیهای لازم انجام بشه.
تجربه شما
شما هم توی بارداری زمین خوردید یا نزدیک بود تعادلتون رو از دست بدید؟ بعدش چه کار کردید؟ تجربهتون رو برای مامانهای دیگه بنویسید. شاید باعث بشه دل یه مادر آرومتر بشه.