تجربه من
لحظهای که نینیم به دنیا اومد، فقط منتظر بودم صدای گریهش رو بشنوم.
ولی چند ثانیه گذشت و خبری نشد...
همون چند ثانیه برای من اندازه چند ساعت طول کشید. فقط به دکتر نگاه میکردم و دلم هزار راه میرفت.
بعد دیدم تیم درمان سریع نوزاد رو بررسی کردن و چند لحظه بعد صدای گریهش بلند شد...
اون لحظه انگار دوباره نفس کشیدم.
بعداً فهمیدم همه نوزادها دقیقاً در همان ثانیه اول گریه نمیکنند و گاهی فقط به کمی کمک برای شروع تنفس نیاز دارند.
نظر ماما
گریه کردن بعد از تولد معمولاً نشانه این است که نوزاد تنفس خود را بهخوبی شروع کرده است، اما همه نوزادان بلافاصله بعد از تولد گریه نمیکنند.
گاهی نوزاد فقط چند ثانیه زمان نیاز دارد تا خودش نفس بکشد و گاهی تیم درمان با اقدامات سادهای مثل خشک کردن، گرم نگه داشتن یا تحریک ملایم، به او کمک میکنند.
اگر نوزاد بعد از تولد نیاز به بررسی یا مراقبت بیشتری داشته باشد، پزشک و ماما بلافاصله اقدامات لازم را انجام میدهند. به همین دلیل، گریه نکردن در همان لحظه اول بهتنهایی به معنی وجود مشکل جدی نیست.
نکته مامانانه
من بعدها فهمیدم فیلمهایی که توی فضای مجازی میبینیم، همیشه واقعیت اتاق زایمان رو نشون نمیدن.
بعضی نینیها همون لحظه گریه میکنن، بعضیها چند ثانیه بعد.
مهم اینه که تیم درمان وضعیت نوزاد رو ارزیابی میکنه و اگر لازم باشه، سریع کمکش میکنه.
باور اشتباه
«اگر نوزاد بعد از تولد گریه نکند، یعنی حتماً مشکل جدی دارد.»
نه همیشه.
پزشک و ماما وضعیت نوزاد را با معیارهای مشخصی مثل تنفس، ضربان قلب، رنگ پوست، تون عضلانی و واکنشها بررسی میکنند. ممکن است نوزادی بدون گریه بلند هم وضعیت خوبی داشته باشد یا فقط به کمک کوتاهی برای شروع تنفس نیاز داشته باشد.
تجربه شما
نینی شما بلافاصله بعد از تولد گریه کرد؟ یا چند لحظه طول کشید؟ آن لحظه چه حسی داشتید؟ تجربهتان را برای مامانهای دیگری که منتظر تولد فرزندشان هستند بنویسید.